Encouraging Study on the Treatment of Macular Degeneration
The Effect of Oral Bisphosphonate Use on Choroidal Neovascularization in Myopic Patients, With More Than Two Years of Follow Up.
Comparison With Anti-VEGF Injection Therapy and Photodynamic Therapy: A Pilot Study.
Akiko Miki, Shigeru Honda, Takayuki Nagai, Yasutomo Tsukahara, Akira Negi
Published in the British Journal of Ophthalmology. 2013;97(6):770-774.
Choroidal neovascularization (CNV) is a common complication in pathological myopia. Bisphosphonates, widely used as first line treatment for osteoporosis, are known to exhibit anti-angiogenic properties.
This study compared the therapeutic outcomes of oral bisphosphonates with intravitreal anti-VEGF therapy and photodynamic therapy (PDT) in myopic CNV, with a follow up period exceeding two years.
A total of 100 eyes from 96 patients with myopic CNV were included and received oral bisphosphonate treatment (alendronate 5 mg daily or 35 mg weekly), intravitreal anti-VEGF injections, PDT, or no treatment (observation only). Over the two year follow up, patients underwent regular assessments of best corrected visual acuity (BCVA) and optical coherence tomography (OCT) to evaluate macular thickness. The outcomes across all groups were compared.
Results:
Mean BCVA remained stable throughout the two year period in the bisphosphonate and PDT groups. In the anti-VEGF group, BCVA showed mild improvement, while in the observation only group vision declined significantly.
Overall visual outcomes were more favorable in the bisphosphonate, PDT, and anti-VEGF groups compared with observation.
Mean central retinal thickness decreased significantly.
Conclusion:
Oral bisphosphonates warrant further investigation as a potential therapeutic option for myopic choroidal neovascularization. Their possible role in preventing CNV development also merits additional research.
Η επίδραση της από του στόματος λήψης διφωσφονικών (Bisphosphonates) στην νεοαγγείωση χοριοειδούς στους μύωπες με παρακολούθηση για πάνω από 2 χρόνια.
Σύγκριση με τις θεραπείες με ενέσεις αντι-αγγειογενετικών παραγόντων -Anti-VEGF- και φωτοδυναμική θεραπεία. Μια πιλοτική μελέτη.
Akiko Miki, Shigeru Honda, Takayuki Nagai, Yasutomo Tsukahara, Akira Negi
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΟ British Journal of Ophthalmology . 2013;97(6):770-774.
Η χοριοειδική νεοαγγείωση συνδέεται συχνά με παθολογική μυωπία. Τα διφωσφονικά είναι το φάρμακο επιλογής για την οστεοπόρωση, και είναι γνωστό ότι έχουν αντιαγγειογενετική δράση.
Η μελέτη αυτή σύγκρινε τα θεραπευτικά αποτελέσματα της από του στόματος λήψης διφωσφονικών , με την ενέσιμη θεραπεία αντιαγγειογενετικών παραγόντων (anti-VEGF) αλλά και τη φωτοδυναμική θεραπεία σε χοριοειδική νεοαγγείωση σε μύωπες, με περίοδο παρακολούθησης πάνω από 2 χρόνια.
Εκατό μάτια, 96 ασθενών, με χοριοειδική νεοαγγείωση λόγω μυωπίας, μπήκαν σε θεραπεία με από του στόματος διφωσφονικά (alendronate 5 mg/την ημέρα ή 35 mg/εβδομάδα), θεραπεία με ενέσιμη μορφή αντι-αγγειογενετικού παράγοντα , φωτοδυναμική ή παρακολούθηση απλά, και η περίοδος παρακολούθησης των παραπάνω ασθενών έγινε για 2 χρόνια. Στους ασθενείς αυτούς γίνονταν συχνές μετρήσεις της οπτικής τους οξύτητας, αλλά και μετρήσεις της ωχράς κηλίδας με οπτική τομογραφία συνοχής (OCT) για την παρακολούθηση του πάχους της ωχράς και γίνονταν σύγκριση μεταξύ των παραπάνω ομάδων των ασθενών.
Αποτελέσματα: η μέση οπτική οξύτητα με διόρθωση , ήταν σταθερή για τα 2 χρόνια παρακολούθησης στις ομάδες με τα διφωσφονικά και της φωτοδυναμικής θεραπείας. Στην ομάδα της ενέσιμης θεραπείας με αντιαγγειογενετικούς παράγοντες, η μέση οπτική οξύτητα με διόρθωση είχε λίγο βελτιωθεί, και ήταν πολύ μειωμένη στην ομάδα χωρίς θεραπεία , αυτήν στην οποία γίνονταν δηλαδή μόνο παρακολούθηση των ασθενών.
Τα αποτελέσματα της οπτικής οξύτητας ήταν καλύτερα στις ομάδες με διφωσφονικά, φωτοδυναμική θεραπεία , και ενέσιμης θεραπείας αντιαγγειογενετικού παράγοντα για περίοδο παρακολούθησης 2 χρόνια.
Το μέσο πάχος αμφιβληστροειδούς στην περιοχή της ωχράς είχε μειωθεί αισθητά.
Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η από του στόματος λήψη των διφωσφονικών πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω για την πιθανή θεραπεία της νεοαγγείωσης του χοριοειδούς αλλά και τον ρόλο της λήψης των διφωσφονικών στην πρόληψη της νεοαγγείωσης χοριοειδούς.
