Hopeful News for Age Related Macular Degeneration
A synthetic retinoid derivative may reduce geographic atrophy occurring as a secondary effect of age related macular degeneration and brings hope for new forms of treatment for the wet form of AMD.
Fenretinide, according to a study, reduced the development of scarring in the form of geographic atrophy associated with AMD.
The accumulated findings from this study strongly support the need for further research into the therapeutic potential of fenretinide in managing age related macular degeneration, according to the authors.
Geographic atrophy results from excessive deposition of toxins derived from retinol. Researchers are trying to determine to what extent reducing retinol levels could effectively slow the progression of geographic atrophy.
Oral administration of fenretinide reduces the delivery of retinol to the eye by competing with serum retinol binding protein (RBP), which normally binds to retinol and transports it to ocular tissues.
By binding to retinol, fenretinide prevents its release into the eye.
The phase 2 randomized, multicenter trial included 246 patients with geographic atrophy across 30 centers in the United States. The duration of the study was two years.
Eighty patients received a daily 100 mg dose of fenretinide, 84 patients received a daily 300 mg dose, and 82 received placebo tablets (without knowing which group they belonged to). The mean patient age was 80 years.
Study results showed that the effect of fenretinide was dose dependent and produced reversible reductions in lesion growth rates. The annual rate of lesion growth reduction was greater in the 300 mg group compared to placebo, although the difference did not reach statistical significance.
Both fenretinide doses also reduced the incidence of choroidal neovascularization (wet AMD). This therapeutic effect was not dose dependent and is consistent with the anti angiogenic properties of fenretinide observed in other stages of the disease.
These findings, combined with the well established safety profile of this medication, justify further investigation of fenretinide as a treatment option for geographic atrophy.
Συνθετικό παράγωγο ρετινοειδούς μπορεί να μειώσει την γεωγραφική ατροφία που δημιουργείται δευτερογενώς από ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας και δίνει ελπίδες για νέες μορφές θεραπείας και αντιμετώπισης της υγρής μορφής ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας.
Η ουσία Fenretinide μείωσε την ανάπτυξη ουλών με τη μορφή της γεωγραφικής ατροφίας που αναπτύσσεται δευτερογενώς λόγω ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας, σύμφωνα με μια μελέτη.
Αθροιστικά, τα στοιχεία από αυτή τη μελέτη, παρέχουν αναγκαστικά την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και μελέτη για άλλες θεραπευτικές δυνατότητες της ουσίας fenretinide στην αντιμετώπιση της ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας, λένε οι συγγραφείς της μελέτης.
Η δημιουργία - εμφάνιση της γεωγραφικής ατροφίας οφείλεται στην υπερβολική εναπόθεση τοξινών που προέρχονται από την ρετινόλη. Οι ερευνητές προσπαθούν να καθορίσουν την έκταση στην οποία η μείωση της ρετινόλης θα μπορούσε να μειώσει αποτελεσματικά την εμφάνιση της γεωγραφικής ατροφίας.
Η από του στόματος χορήγηση της ουσίας fenretinide μειώνει την απελευθέρωση της ρετινόλης στο μάτι αφού ανταγωνίζεται την πρωτεΐνη [που υπάρχει στον ορό του αίματος (serum retinol-binding protein- RBP)] η οποία συνδέεται με την ρετινόλη και την απελευθερώνει στο μάτι.
Η fenretinide συνδέεται με την ρετινόλη με αποτέλεσμα η ρετινόλη να μη μπορεί να απελευθερωθεί στο μάτι.
Η φάση 2, της τυχαιοποιημένης, πολυκεντρικής μελέτης, συμπεριέλαβε 246 ασθενείς με γεωγραφική ατροφία σε 30 κέντρα των Η.Π.Α. η μελέτη είχε διάρκεια 2 χρόνια.
80 ασθενείς πήραν ημερησίως 100 mg δόση της ουσίας fenretinide, 84 ασθενείς πήραν ημερησίως 300-mg δόση, και 82 ασθενείς πήραν πλασέμπο δηλαδή χάπι χωρίς την δραστική ουσία (χωρίς οι ίδιοι οι ασθενείς να γνωρίζουν ότι πήραν τέτοιο χάπι). Μέση ηλικία των ασθενών ήταν 80 έτη.
Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η δράση της fenretinide ήταν εξαρτώμενη από τη δόση, και είχε αναστρέψιμες μειώσεις στα ποσοστά της ανάπτυξης των βλαβών. Η μείωση ταχύτητας ανάπτυξης της βλάβης σε ετήσια βάση ήταν μεγαλύτερη στο γκρουπ που έπαιρνε τα 300 mg δόση , από το γκρουπ που έπαιρνε το πλασέμπο, αν και η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική.
Επίσης και οι δύο δοσολογίες της fenretinide μείωσαν την συχνότητα εμφάνισης νεοαγγείωσης χοριοειδούς (υγρής μορφής ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας).
Αυτό το θεραπευτικό αποτέλεσμα δεν ήταν δοσοεξαρτώμενο και είναι σύμφωνο με τις αντι-αγγειογενετικές ιδιότητες της fenretinide, και σε άλλα στάδια της νόσου.
Αυτά τα αποτελέσματα σε συνδυασμό με τη γνωστή ασφάλεια του φαρμάκου δικαιολογεί την περαιτέρω μελέτη της ουσίας fenretinide για την θεραπεία της γεωγραφικής ατροφίας.
