New promising study on age related macular degeneration
The oral administration of the tyrosine kinase inhibitor (pazopanib) shows promising early results in patients with age related macular degeneration.
This study conducted the initial investigation of oral pazopanib in healthy participants and in patients with age related macular degeneration.
The goal of the study was to determine an acceptable oral dose of pazopanib for research in age related macular degeneration.
Data analysis came from two studies:
A 14 day phase 1 study with parallel placebo administration in 72 healthy participants.
A second 28 day study in 15 patients with subfoveal choroidal neovascularization due to age related macular degeneration.
The AMD patients received 15 mg of pazopanib once daily for 28 days. Healthy participants received 5, 10, 20 or 30 mg of pazopanib or placebo once daily for 14 days.
All participants were examined immediately before treatment and weekly throughout the treatment period.
The study measured the drug’s safety, pharmacokinetics, best corrected visual acuity, central lesion thickness at baseline and at day 29.
Results showed that oral pazopanib up to 30 mg daily in healthy participants and 15 mg daily in AMD patients was well tolerated. Mild to moderate ocular adverse events were reported in seven of the 15 AMD patients.
The most common non ocular adverse events were intermittent headache in two patients and mild upper respiratory infection in two other patients.
Six participants required rescue therapy before day 29 with intravitreal anti VEGF injections due to worsening of their macular condition. All six carried the CFH Y402H CC high risk genotype for AMD.
Nine patients completed the study without rescue therapy and showed improvement in baseline visual acuity, reduction in central lesion thickness and improvement in central retinal thickness.
There was a trend toward an association between the low risk CFH Y402HT allele and better clinical response.
Study Conclusions
Oral pazopanib (15 mg daily) was well tolerated and showed improvement in visual acuity and central lesion thickness at day 29 compared to baseline in patients who did not require rescue therapy (nine patients). Evidence suggests that the presence of the CFH Y402H genotype may help predict which patients respond to pazopanib.
Given the limited sample size and short duration, further studies are required to determine whether oral pazopanib could serve as a primary treatment in patients with wet AMD or as an adjunct therapy to current treatment protocols.
H από του στόματος λήψη του αναστολέα της τυροσινικής κινάσης (pazopanib) δείχνει ελπιδοφόρα πρώτα αποτελέσματα σε ασθενείς με ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας.
Με τη μελέτη αυτή έγινε η αρχική διερεύνηση για την, από του στόματος, λήψη του Pazopanib σε υγιείς συμμετέχοντες και σε ασθενείς με ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.
Στόχος της μελέτης ήταν να καθοριστεί μια αποδεκτή δόση (από του στόματος) της ουσίας pazopanib για την έρευνα στην Ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας.
Η ανάλυση των δεδομένων έγινε από 2 μελέτες:
Μια μελέτη 14 ημερών φάση 1, με ταυτόχρονη χορήγηση εικονικού φαρμάκου – placebo- σε 72 υγιείς συμμετέχοντες,
Και σε μια άλλη μελέτη 28 ημερών με 15 ασθενείς που είχαν υποβοθρική νεοαγγειακή χοριοειδική νεοαγγείωση λόγω ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας.
Οι ασθενείς με ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας , λάμβαναν 15 mg pazopanib μια φορά την ημέρα για 28 ημέρες. Οι υγιείς συμμετέχοντες πήραν δόση 5, 10 , 20 ή 30 mg σε χάπι ή εικονικό φάρμακο – placebo- μια φορά την ημέρα για 14 ημέρες.
Όλοι οι ασθενείς εξετάστηκαν αμέσως πριν την έναρξη της θεραπείας καθώς και κάθε εβδομάδα για όλη τη διάρκεια της θεραπείας.
Στη μελέτη αυτή μετρήθηκαν η ασφάλεια του φαρμάκου, η φαρμακοκινητική του, η η καλύτερη οπτική τους οξύτητα, το κεντρικό πάχος της βλάβης στην αρχή καθώς και στην 29η ημέρα.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το από του στόματος φάρμακο pazopanib μέχρι το όριο των 30 mg ημερησίως στους υγιείς συμμετέχοντες , και το όριο των 15 mg ημερησίως, στους ασθενείς με υγρής μορφής ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας ήταν πολύ καλά ανεκτό.
Ήπιες έως και μέτριου βαθμού οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν σε επτά από τους 15 ασθενείς με ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας. Οι πιο συχνές μη-οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν διαλείπουσα κεφαλαλγία σε δύο ασθενείς και ήπια λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού σε άλλους 2 ασθενείς.
Έξι από τους ασθενείς που συμμετείχαν , έλαβαν θεραπεία διάσωσης πριν την 29η ημέρα, με ενδοϋαλοειδικές ενέσεις αντι-αγγειογενετικού παράγοντα (Αnti-VEGF ) λόγω επιδείνωσης της κατάστασης της ωχράς τους κηλίδας. Όλοι αυτοί είχαν το CFHY402H CC υψηλού κινδύνου γενότυπο για ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας.
Εννιά ασθενείς ολοκλήρωσαν τη μελέτη χωρίς θεραπεία διάσωσης και παρουσίασαν με βελτίωση της αρχικής τους οπτικής οξύτητας , βελτίωση του κεντρικού πάχους της βλάβης καθώς και του πάχους του κεντρικού αμφιβληστροειδούς.
Υπήρχε μια τάση για συσχέτιση μεταξύ του CFH Y402HT αλληλόμορφου γονιδίου (χαμηλού κινδύνου) και βελτίωσης της κλινικής κατάστασης.
Συμπεράσματα της μελέτης:
Η από του στόματος λήψη της ουσίας PAZOPANIB (15 mg ημερησίως) ήταν πολύ καλά ανεκτή και έδειξε καλά αποτελέσματα και βελτίωση στην οπτική οξύτητα , στο κεντρικό πάχος της βλάβης την 29η ημέρα σε σχέση με κεντρικό πάχος της βλάβης πριν την έναρξη της θεραπείας στους ασθενείς που δεν πήραν θεραπεία διάσωσης (εννέα ασθενείς). Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι η παρουσία του CFF Y40 2H γενότυπου μπορεί να βοηθήσει στο να γίνει πρόβλεψη για το ποιοί ασθενείς θα ανταποκριθούν στο pazopanib. Το μέγεθος και η διάρκεια της συγκεκριμένης μελέτης απαιτούν περαιτέρω μελέτες για να διαπιστωθέι αν η από του στόματος λήψη του pazopanib μπορεί να είναι μια κατάλληλη θεραπεία σαν κύρια θεραπεία σε ασθενείς με υγρής μορφής ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας ή σαν πρόσθετη θεραπεία στα ήδη εφαρμοσμένα πρωτόκολλα θεραπείας.
