The first results of monitoring the transplantation of human embryonic cells into the subretinal space show great promise.

Two studies showed that: The first human embryonic stem cells transplanted into humans showed no overproduction, tumor formation, ectopic tissue production, or rejection after 4 months of follow-up.

The prospective studies evaluated the subretinal transplantation of human embryonic cells, derived from the pigment epithelium under the macula, in a patient with macular dystrophy – Stargardt's disease and in another patient with dry age-related macular degeneration.

Controlled differentiation of the cells resulted in 99% pure melanocyte epithelium, and the cells showed normal behavior, losing their plate-like shape during their proliferation, and then re-differentiating into a single layer of polygonal cuboidal melanocyte cells when the fusion of these cells was completed.

Neither patient lost their vision, and both showed improvement. The authors suggest that this improvement may be due to either the use of immunosuppressive drugs or a placebo effect. It is worth noting that it is unknown whether these cells have reduced immunogenicity or if they experience rejection without the use of immunosuppressive drugs for a long time.

To ensure safety, the embryonic cells were extensively screened for both animal and human pathogens before transplantation. Future research includes treating patients very early to increase the likelihood of photoreceptor salvage and preservation of central vision.

Source : Lancet Journal . 2012;doi:10.1016/S0140-6736(12)60028-2

Δύο μελέτες έδειξαν ότι : Τα πρώτα ανθρώπινα εμβρυϊκά κύτταρα, που μεταμοσχεύθηκαν σε ανθρώπους, δεν έδειξαν υπερπαραγωγή τους δημιουργία όγκου, παραγωγή έκτοπου ιστού ή απόρριψη, μετά από 4 μήνες παρακολούθησης.

Οι προοπτικές μελέτες αποτίμησαν- εκτίμησαν την υποαμφιβληστροειδική μεταμόσχευση ανθρώπινων εμβρυϊκών κυττάρων, που προέρχονταν από το μελάγχρουν επιθήλιο κάτω από την ωχρά, σε έναν ασθενή με  δυστροφία ωχράς κηλίδας – νόσο του stargardt και σε έναν άλλο ασθενή με ξηρής μορφής ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας.

Η ελεγχόμενη διαφοροποίηση των κυττάρων οδήγησε σε κατά 99% καθαρό μελάγχρουν επιθήλιο, και τα κύτταρα έδειξαν φυσιολογική συμπεριφορά, χάνοντας την μορφή τους σαν πλάκες κατά τη διάρκεια του πολλαπλασιασμού τους, και μετά ξανα-διαφοροποιήθηκαν σε ένα μονό επίπεδο πολυγωνικών κυβοειδών κυττάρων μελαγχρόου επιθηλίου, όταν ολοκληρώθηκε η συνένωση των κυττάρων αυτών.

Κανένας από τους δύο ασθενείς δεν έχασε την όραση του, και οι δύο έδειξαν βελτίωση. Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι η βελτίωση αυτή μπορεί να οφείλεται είτε στη χρήση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων, είτε στο φαινόμενο της χρήσης εικονικού φαρμάκου. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι άγνωστο αν τα κύτταρα αυτά έχουν μειωμένη ανοσογονικότητα ή αν παρουσιάσουν απόρριψη χωρίς τη χρήση για μεγάλο χρονικό διάστημα ανοσοκατασταλτικών.

Για να επιτευχθεί η ασφάλεια, τα εμβρυϊκά κύτταρα ελέγχθηκαν εκτενώς για ζωικούς αλλά και ανθρώπινους παθογόνους οργανισμούς πριν την μεταμόσχευση τους. Μελλοντικές έρευνες περιλαμβάνουν την από πολύ πρώιμη αντιμετώπιση των ασθενών, για να αυξηθεί η πιθανότητα διάσωσης των φωτϋποδοχέων και τη διατήρηση της κεντρικής όρασης.

Πηγή: Περιοδικό Lancet. 2012;doi:10.1016/S0140-6736(12)60028-2