The risk of developing age-related macular degeneration may be increased by the continuous use of aspirin.

The use of aspirin for at least 10 years has been associated with a small but statistically significant risk of developing age-related macular degeneration, according to a study published in December 2012 in the Journal of the American Medical Association.

A total of 4,926 patients aged 43 to 86 participated in the Beaver Dam Eye Study. Most participants were white (99 percent), and 56 percent were women. During the examinations, which took place every 5 years over a 20-year period (from 1988–1990 until 2008–2010), participants were asked whether they had used aspirin regularly at least twice a week for more than 3 months. The mean follow-up time was 14.8 years.

During the study, 512 individuals were found to have early age-related macular degeneration, and 117 cases of late age-related macular degeneration were identified. Regular aspirin use 10 years before examination was directly associated with the development of age-related macular degeneration. The estimated incidence was 1.76 percent among aspirin users and 1.03 percent among non-users. Early age-related macular degeneration did not appear to be significantly associated with aspirin use 5 or 10 years before retinal examination.

The researchers found that neovascular (wet) age-related macular degeneration was significantly associated with regular aspirin use 10 years prior to examination, but no such association was found regarding the incidence of geographic atrophy, another subtype of the dry form.

Additionally, the researchers did not find a significant association between the dosage of aspirin taken daily for 5 or 10 years before retinal examination and the development of early age-related macular degeneration.

However, the small risk of vision loss must be properly weighed against the benefit of aspirin therapy for each individual, in consultation with their internist or cardiologist.

This study was funded by the National Institutes of Health and the National Eye Institute. JAMA. 2012;308:2469–2478.

Η χρήση της ασπιρίνης για τουλάχιστον 10 χρόνια έχει συνδεθεί με μικρό αλλά στατιστικά σημαντικό κίνδυνο εμφάνισης ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το Δεκέμβριο 2012 στο JOURNAL OF AMERICAN MEDICAL ASSOCIATION.

Συμμετείχαν 4926 ασθενείς μεταξύ 43 και 86 χρονών, στην μελέτη Beaver Dam Eye Study. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες  ήταν λευκοί (99%) και το 56% ήταν γυναίκες. Κατα τη διάρκεια των εξετάσεων, οι οποίες γίνονταν κάθε 5 χρόνια, για περίοδο 20 ετών, (από το 1988- 1990 μέχρι 2008-2010), οι συμμετέχοντες ρωτούνταν αν είχαν χρησιμοποιήσει ασπιρίνη συχνά τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα, για πάνω από 3 μήνες. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 14,8 χρόνια.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, βρέθηκαν 512 άτομα με πρώιμη μορφή ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, και 117 περιπτώσεις με όψιμη μορφή ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας.  Η συχνή χρήση ασπιρίνης 10 χρόνια πριν την εξέταση ήταν σε άμεση σχέση με την εμφάνιση ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας. Η εκτιμώμενη συχνότητα εμφάνισης ήταν 1.76% σε αυτούς που χρησιμοποιούσαν ασπιρίνη και 1,03 % σε όσους δεν χρησιμοποιούσαν ασπιρίνη. Η πρώιμη μορφή ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας δε φάνηκε να σχετίζεται σημαντικά με την χρήση ασπιρίνης 5 ή 10 χρόνια πριν την εξέταση του αμφιβληστροειδούς των ατόμων αυτών.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι η υγρής μορφής ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας σχετίζονταν σημαντικά με την συχνή χρήση ασπιρίνης για 10 χρόνια πρίν την εξέταση, αλλά δεν υπήρχε συσχέτιση με την συχνότητα εμφάνισης της γεωργαφικής ατροφίας, ενός άλλου τύπου – υποκατηγορία- της ξηρής μορφής.

Επιπρόσθετα οι ερευνητές δεν βρήκαν σημαντική συσχέτιση μεταξύ της δόσης της ασπιρίνης που λαμβάνονταν καθημερινά για 5 ή 10 χρόνια πριν την εξέταση του αμφιβληστροειδούς και την εμφάνιση της πρώιμης ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας.

Ωστόσο ο μικρός κίνδυνος μείωσης της όρασης πρέπει να ζυγίζεται σωστά, έναντι του οφέλους από τη λήψη ασπιρίνης, για κάθε άτομο ξεχωριστά σε συνεννόηση με τον παθολόγο ή καρδιολόγο του.

Η έρευνα αυτή είχε επιχορηγηθεί από το εθνικό ίδρυμα υγείας και εθνικό ίδρυμα υγείας των οφθαλμών. (National Institutes of Health and the National Eye Institute). JAMA. 2012;308:2469-2478